ivanpuentes.com

O futbolístico non é o único temporal que arrecia este ano en Riazor, o luns A Coruña padeceu un de verdade, con olas xigantescas que se comeron parte do paseo e da avenida do Orzán-Riazor. As fotos andan rulando xa pola rede, déixovos unha das que me pareceu máis chamativa, case parece un decorado de película americana.

É certo que o paseo xa foi derribado polo mar noutras ocasións, pero desta Galicia rexistrou o récord histórico nacional de altura das ondas na costa, case 20 metros de altura máxima en Cabo Vilán, por certo, máis de 14 na zona na que se está a construír o porto exterior da Coruña. Como diría miña nai, o tempo vai tolo!

Empezaremos a traballar xa en serio na loita contra o cambio climático ou seguiremos a consideralo unha "frikada" dos ecoloxistas e de catro políticos? Gracias, Pamen ;-)

Que diría se viñese a este mundo por segunda vez e vise a Cañizares, en nome de Deus, pedindo o voto para o PP dende o púlpito, ó Arcebispo de Tenerife medio xustificando os abusos a menores, a Rouco da man da dereita máis recalcitrante organizando manifestacións na rúa contra un goberno elixido polos cidadáns ou á propia Conferencia Episcopal cuestionando e relativizando mesmo o concepto de democracia?

Gracias, Pamen ;-)

Hai neste país a crenza de que o centro, ese terreo ideolóxico tan equilibrado, equidistante, equilátero, ecuánime… que se existise debería, por eslamiado, deixar de facelo, é o que decide o resultado das eleccións. En cada campaña vemos como as forzas de esquerda e dereita xogan a moderarse para captar o voto dos supostos cidadáns de centro, as estrelas vermellas desaparecen da propaganda do BNG e florecen os lemas bilingües, lexibles en galego e castelán, os do PP falan do país e do galeguismo no que non cren e o PSOE tradicionalmente ten centrado as súas campañas en temas asumibles para un amplo espectro ideolóxico.

Eu comparto a teoría do estatístico César Molina, que fala da “esquerda volátil” para referirse ó pequeno conxunto de votantes que pululan entre PSOE, IU, BNG no caso de Galicia, ou a abstención; cidadáns de esquerdas que rexeitan frontalmente ó PP, pero que teñen tamén unha actitude crítica con respecto ó PSOE. Para el, e para min tamén, son estes cidadáns, e non o centro, ós que deciden se en España goberna a esquerda ou goberna a dereita. As últimas eleccións xerais son unha boa proba, Zapatero gañou pola esquerda, falando de dereitos sociais, de igualdade de xénero e sexualidade, de non á guerra, de dereitos territoriais… O PP obtivo case os mesmos votos que nas eleccións do 2000, cando Aznar gañou por maioría absoluta, pero no 2004 perdeu, simplemente porque a esquerda se mobilizou.

Máis en A Nosa Terra: A esquerda elixirá Presidente.

Seguro que moitos de vós, a maioría probablemente, cando pensades en Fene pensades en atascos de tráfico, ASTANO, dúas ou tres estradas pechadas por edificios… en definitiva, nun pobo pouco atractivo, pero Fene ten moito máis. Creo que é dos concellos menos coñecidos, aínda que case todos saibades onde está e teñades pasado infinidade de veces por el. Fene ten, tanto na costa como no interior, unha riqueza paisaxística e natural formidable, descoñecida incluso para moitos dos nosos veciños e veciñas. Por iso o Goberno Municipal, da man da área de turismo, está a desenvolver a campaña Fene, Descúbreo!

Onte inauguramos o camiño de Marraxón á Fervenza. Investimos uns 121.000 € de fondos PRODER para recuperar ambientalmente esta senda duns 1.200 metros, que descende polo canón do Río Belelle e comunica a cámara de carga da central hidroeléctrica de FENOSA coa propia central e coa espectacular fervenza que forma o río na zona. A medio camiño, ademais de desfrutar de espectaculares carballos, madroños e vistas asombrosas da fervenza a diferentes alturas, atoparemos un merendeiro no que descansar e gozar coas marabillosas vistas e sons dunha das fragas mellor conservadas de Galicia.

Asegúrovos que é un bo plan para pasar un destes días de ponte. É moi doado chegar: dende o casco urbán de Fene, na Avenida Naturais (estrada N-651 Ferrol - A Coruña) colledes, na mesma esquina do Xulgado de Paz, a estrada que leva a Sillobre e Lavandeira (hai sinais que indican estas dúas parroquias). Seguides uns dous kilómetros por esta estrada e xusto despois de pasar o cemiterio parroquial de Sillobre, atoparedes unha frecha de madeira que pon "Camiño Marraxón".

Dende aquí, simplemente debedes seguir as frechas idénticas que vos levarán ata o lugar de Marraxón, onde vos recomendo que fagades unha pequena parada. Xusto no lugar no que está o sinal municipal co nome de Marraxón, veredes un pequeno cartel de madeira que indica ó Coto do Rei; subide polo camiño de terra e descubriredes as mellores vistas da Ría. Colledes de novo o coche e un chisco máis aló unha nova frecha de madeira xa nos desvía da pista asfaltada; aparcades e seguides o camiño a pé. Deste punto á fervenza, contando diversas paradas para recrearvos, tardaredes uns 45 minutos. Descubride Fene!

Hoxe, celebrando o seu centenario, estreouse o novo A Nosa Terra, un xornal que conserva a esencia dunha cabeceira con tanta historia, pero que decide modernizarse, adaptarse ós novos tempos e pluralizarse.

A edición dixital da Nosa Terra convértese en diario, fronte ó tradicional semanario en papel. Con este primeiro "número" tamén debuto eu como colaborardor; todo un pracer e unha honra. Neste primeiro artigo, aproveitando a proximidade do Día da Constitución, doulle unhas voltas á necesidade de ir dando pasos cara á transformación de España nun estado federal; déixovos o primeiro parágrafo:

Acostumados como estábamos na Aznaridade, en palabras do xenial Vázquez Montalbán, a sacralizar o texto constitucional de 1978 e a que a cepa política dominante o declarase intocable e perseguise como herexe a quen ousase cuestionar algo dos seus sacrosantos artigos, sorprende que Rajoy propoña a estas alturas unhas vinte reformas da Carta Magna. Sorprende, e a min ademais me asusta, porque todas elas están destinadas a blindar aínda máis o texto e a tirotear o titulo VIII, o que estrutura territorialmente o Estado, o que recoñece os dereitos de países como o galego e o mesmo que a Alianza Popular de Don Manuel xa foi incapaz de votar antes de que nacese o que escribe.

Máis en A Nosa Terra: As Rémoras do Estado Federal. Grazas, Blas e Xurxo ;-)

Dando unha volta polo Segrel do Penedo, o blog da Biblioteca do Instituto de Fene, atopei un post de Antonio Rivera, profesor de ciencias que nos meus anos de alumno volvía tolas ás rapazas, sobre a Teoría da Evolución aplicada ó máis kitsch da nosa cultura.

Seguro que nada intuiu Darwin no século XIX sobre os resultados futuros da súa selección natural no campo dos bonecos folclóricos, pero hoxe a súa teoría pode explicar perfectamente o paso da goma á porcelana, da tela á pintura, do bonequiño hortera que che regalaba a túa tía para adornar a parte superior do televisor, sempre, iso si, ben colocadiño sobre un tapete de ganchillo, á refinada, cara e estilosa figura de Sargadelos. Repararía nisto algunha vez o grande Díaz Pardo?

Gracias, Antonio ;-)

Sempre pensei que estes dous nomes tiñan moi pouco que ver, por iso me chamou especialmente a atención a fotografía que me enviou o meu amigo Jose dende A Habana. Alí, no Hotel Nacional, existe un recuncho chamado "Hall of Fame" (vestíbulo da fama) no que se van engandindo fotografías dos personaxes máis famosos que cada ano pasan polo establecemento. En 2003, ó lado de Michael Mann, aparece Paco Vázquez, xenio e figura ata en terras castristas.

Precisamente esta semana, no transcurso dunha xuntanza do Consello de Administración da Autoridade Portuaria de Ferrol, falamos de biocombustibles. Analizamos as posibilidades de negocio do Porto de Ferrol no tráfico de aceites vexetais para a fabricación de biodiésel e varios celebramos a aposta por sectores de mercado ecolóxicos que, ademais de ser un negocio puro e duro para Ferrolterra, nos permitisen avanzar algo máis na senda do desenvolvemento sostible.

Hoxe matizo o meu optimismo inicial, por algo que xa sabía, pero que a cómoda sociedade occidental te condena con frecuencia a esquecer. Leo en Público unha reportaxe magnífica na que a veterinaria española Karmele Llano denuncia o arrase literal que está a padecer a selva tropical de Indonesia, precisamente para obter aceite de palma co que fabricar biodiésel. Desaparecen árbores e todo tipo de animais e, por se fora pouco, xurde na zona un negocio paralelo, o maltrato e tráfico ilegal de primates.

Parece que o desenvolvemento sostible está bastante reñido coa economía global. Sempre que produzamos a grande escala, aínda que pareza que estamos optando por unha solución ecolóxica, estamos destruíndo e repetindo a eterna condena deste planeta, explotar e empobrecer ós países máis pobres para que os países ricos podan ser cada vez máis ricos. Isto non é sustentabilidade!

O xornal dixital Gazeta Nación publica hoxe unha entrevista que me fixo onte Marcos S. Pérez para falar dos retos que ten Fene por diante, da nova etapa que está a iniciar o noso pobo, da importancia da blogosfera na política actual… Unha entrevista que resposta a unha intención, para min moi afortunada, de traer ó primeiro plano da actualidade a realidade de concellos como Fene que, normalmente e por razóns obvias, non atopan oco nos grandes medios de comunicación máis aló da súa sección destinada á información local.

Entrei na web de GZnacion para ver o resultado da entrevista e para coñecer tamén o que estaban a dicir os lectores sobre o contido da mesma. Xunto cun bo e profesional tratamento da información por parte do xornalista e con algunha opinión interesante sobre o tema, o que atopo é: 

"oxalá os do bloque saísen nos medios do psoe tanto como saen os do psoe nos medios do bloque"

"os medios nacionalistas galegos ou afíns (Gz.Nación, Vieiros, Tempos Novos, etc.) danlle de máis liñas a esta xente, mentres que nos seus evitan completamente ao BNG. Polo tanto, que aparezan nos seus. Nin Ivan Puentes, nin Loli, nin a Seara, etc."

Se esta é a visión que ten o nacionalismo militante algún sector do nacionalismo militante (sei, evidentemente, que nin todos nin a maioría) sobre a liberdade de expresión e a pluralidade e independencia dos medios de comunicación, entendo perfectamente porque dende determinadas esferas do BNG da Vicepresidencia da Xunta se está a plantexar estes días o boicot ós servizos informativos da TVG. Non obstante, creo que esta visión dos medios non é a que mellor casa cunha sociedade libre e democrática.

Leo hoxe en El País:

El estallido de un nuevo escándalo sexual, protagonizado por el senador republicano Larry Craig, vuelve a nublar la carrera de los conservadores al Despacho Oval […] Los hechos se remontan a junio, en un baño para caballeros del aeropuerto de Minneapolis, donde el senador se aproximó supuestamente a un policía encubierto con la intención de entablar una relación sexual. Craig, casado y con tres hijos, reconoció de inmediato haber seguido una conducta lasciva y fue detenido […] El legislador, que votó contra el matrimonio entre personas del mismo sexo, niega ahora haber tenido una conducta impropia, y afirma que optó por declararse culpable para evitar problemas mayores en el aeropuerto.

Craig, que aspira a ser reelegido en 2008, explicó que suele orinar con las piernas muy abiertas y que se agachó para recoger un papel en el suelo. Según el policía, el senador intentó rozarle con su pie. "No soy gay, nunca lo fui", concluyó.

Sei que estou a valorar unha sociedade, a norteamericana, desde os principios éticos e morais doutra, a nosa, pero a verdade é que cada vez que leo unha noticia deste tipo sempre penso no moito que me gusta vivir nun país tan pouco puritano como o noso, tan inmoral para eles e tan libre para min; aínda que teña outros defectos.

Actualizao ás 01:17 do 03/09/2007:

Larry Craig presenta a súa demisión como Senador dos Estados Unidos.