ivanpuentes.com

O mal endémico do mileurismo

Dende a Caixa de Xastre do Mendinho cheguei a un artigo, interesante como case tódolos seus, de Martin Varsavsky sobre as razóns da existencia, da preponderancia diría eu, dos mileuristas en España, fronte ó que acontece noutros países como o Reino Unido. Varsavsky centra a raíz do problema no modelo educativo español herdado do franquismo, consistente en producir alumnos chapóns con bo expediente, en lugar de rapaces emprendedores e creativos, que é o que o mercado e a sociedade demandan.

La diferencia entre los países ricos ricos, y los países más o menos ricos –digamos la diferencia entre Inglaterra y España– se debe en mi opinión a que Inglaterra es un país principalmente de jefes y España es un país principalmente de subordinados, cuyos jefes están en otros países.

La razón principal por la cual en el Reino Unido hay más jefes es porque en el Reino Unido la educación que la gente recibe está mucho mejor adaptada para competir en la globalización que la educación española. A los ingleses les enseñan a razonar, entender y organizar. A los españoles les enseñan a memorizar, repetir y obedecer. El resultado es que “los mejores expedientes también son mileuristas“, cosa que sorprende hasta que te das cuenta que ser un alumno sobresaliente en memorizar, recitar y obedecer te llevará a ser….mileurista.

No blog de Martin Varsavsky podes ler o artigo íntegro, Mileuristas Explicados.

6 comentarios

  1. miguelnr | 22 de Novembro de 2006 - 10:36 pm

    Estoy totalmente de acuerdo. Conozco muchos casos de gente que son máquinas de memorización, pero no saben razonar y sin iniciativa, y eso habria que resolverlo ya en Bachillerato, porque en la Universidad es tarde.

    Por eso tambien la mayoria de estudiantes cuando terminan, aunque tengan posibles económicos, se ven solo a si mismos como asalariados, pero no como empresarios o autónomos. Eso tambien tiene que ver con la tradicional vision de los jovenes sobre qué es ser empresario, la mala imagen de estos (muchas veces ganada a pulso la verdad) o cierta filosofía progresista, porque no decirlo, que todavía no acaba de casar todavía ideológicamente la figura de la iniciativa privada con la solidaridad o la justicia social.

    Con todos esos ingredientes, y otros supongo, se cocina la situación actual, creo yo.

  2. Jandrescm | 22 de Novembro de 2006 - 10:38 pm

    Menuda chorrada, me encanta la similitud de las economias inglesa y española, los mileuristas españoles y los ingleses, claro es que en nuestro pais solo nacen curritos de pico y pala, más bien de pico porque hablar si que saben ahora lo de cavar …, eso si cagar, los españoles cagamos como nadie.

  3. David Varela | 22 de Novembro de 2006 - 10:39 pm

    Buena reflexión, pero en el caso de esta comarca, quizás sea por tanta cultura sindicalista, cuyo monotema es el jefe es un cabrón y lo tengo que joder.
    Quizás también, en esta comarca, los mejores se van, y los que tienen “amigo”, o los funcionarios se quedan.

    Que sociedad podremos crear con tan pobres mimbres. Que cultura heredada nos han dado nuestros padres para ser una generación tan apatica y acomodada.

    Quizás deberíamos volver al campo, a sufrir cada día plantando, criando …. e pola noite bebendo.

  4. Teterella | 22 de Novembro de 2006 - 10:40 pm

    Aínda que non teño coñecementos de economía aporto a miña opinión ao respecto:
    Penso que o problema de fondo non é tan só de educación ou de capacidade económica do pais.
    Neste pais durante moitos anos dedicámonos como estratexia a ser a mán de obra barata de Europa e abandoamos a inversión en I+D ou como se lle chamase entón. Agora a man de obra barata de Europa chámase Corea, China, Thailandia , etc. e nós pasamos a unha situación na que somos un país rico (resultado da estratexia citada) cunha mán de obra cara (respecto aos paises de oriente) e sen estructuras empresariais ou tecnolóxicas suficientes para ser xerador de riqueza.
    Os paises do noso entorno (Alemania, Inglaterra, Francia, etc.) levan moitos anos creando as estructuras industriais para ser os que fan a enxeñería e non os que a fabrican.; e nós levamos unha morea de anos de atraso con respecto a eles.
    Penso que debemos orientar a s nosas políticas industriais e tecnolóxicas na dirección da I+D para poder incorporarnos a ese grupo de paises desenvolvidos.
    Por suposto unha das mellores armas será a educación pero non abonda con iso, hai que traballar en todas as facetas da nosa sociedade.
    Poño unha cita de D. Santiago Ramón y Cajal de 1.922 moi ilustrativa:
    ” Se ha dicho hartas veces que el problema de España es un problema de cultura. Urge en efecto, si queremos incorporarnos a los pueblos civilizados, cultivar intensamente los yermos de nuestra tierra y de nuestro cerebro, salvando para la propsperidad y enaltecimiento patrios todos los ríos que se pierden en el mar y todos los talentos que se pierden en la ignorancia.
    S. Ramón y Cajal
    Madrid 1º de MAyo de 1.922″

    Como vedes non se lle fixo caso e ainda a frase é plenamente vixente.

  5. mendinho | 22 de Novembro de 2006 - 10:41 pm

    Iván, conste que eu tamén te leo. Non obstante non debemos de esquecer que a universidade é só unha parte do problema. A outra parte do problema é ese marabilloso modelo económico de ladrillo e pincho de tortilla que herdamos daquela “España va bien”. E claro que España ía ben, para os que tiñan xardín e piscina no chalé.

  6. ivan | 22 de Novembro de 2006 - 10:44 pm

    Grazas polo post, mendinho! Totalmente de acordo co que dis, pero esa outra parte do problema hanos costar moita suor mudala, aínda que é preciso facelo.

Deixa unha resposta